นายโจ หรือ นายโจ้ เอาสักชื่อนะ

อาถรรณ์สุด ๆ สำหรับนายโจ กว่าผมจะเอาเรื่องของเขามาเขียได้ต้อง Upload รูปเขาตั้งสามรอบ จริง ๆ แล้วเรื่องของนายโจ ก็ไม่มีไร เขาเป็นเพื่อนร่วมห้องอีกคนของผม ที่ดีบ้าง ไม่ดีบ้างตามอารมณ์ของผมเวลามองคน โจเป็นแก็งค์ winning อีกคนที่ผมไม่ค่อยอยากเล่นด้วยเพราะรู้สึกว่าต้องแพ้ตั้งแต่ยังไม่ได้เปิดเครื่องเกมส์

คนที่ผมไม่ค่อยจะชอบ

ถ้าเราอยากบอกนายว่าในบรรดาเพื่อน ๆ ใน Batch นี้เราไม่ชอบหน้านายมากที่สุดนายคงบอกเรากลับมาว่านายก็คงไม่ชอบหน้าเราเหมือนกัน สาเหตุที่เราไม่ชอบหน้านายก็เพราะว่านายชอบทำเป็นว่านายรู้ทุกอย่าง ซึ่งบางครั้งนายก็ถูกอะนะ แต่บางครั้งนายก็ไม่ถูก พอเราทักท้วงนายนายก็ชอบทำเป็นเหมือนกับว่าเราไม่รู้อะไรเลย แต่เรื่องอืนกับนายเราก็ไม่ว่าไรหรอก หวังว่าในอนาคตหรืออนางออันใกล้เราคงจะเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันได้ อ้อ อีกอย่างเราไม่ชอบให้นาย Over Acting เวลาเล่น Winnig เลยเราเกรงใจข้างห้อง

เราได้กลิ่นปลาเค็มตลอดเวลาท่นายอยู่ที่ห้อง

สำหรับ Eddy ก็เป็นเพื่อนร่วมห้องผู้แสนดีของผม ผมมองเห็นอะไรหลายอย่างที่เขาอาจจะไม่ค่อยเหมือนกับคนอื่น ๆ ผมไม่แน่ใจเหมือนกันว่า Eddy รู้ตัวหรือเปล่าว่ารองเท้านายอะกลิ่นเหมือนปลาเค็มเลย

น้องนัทของเพื่อน ๆ

นัท เป็นเพื่อนรวมรั้วเทาแดง มากับผมแต่เรามารู้จักกันที่นี่ ส่วนตัวแล้วแรก ๆ ผมไม่ค่อยชอบเลยเพราะรู้สึกไม่ค่อยถูกชตา แต่พอได้รู้จักจริง ๆ นัทเป็นคนนิสัยดีคนหนึ่ง แต่แปลนัทกินเท่าไรก็ไม่อ้วน กินเก่งมาก สงสัยพยาธิทำงานดี ตอนที่ผมเขียนเรื่องของนัทนี่ผมนั่งตรงข้ามเขาพอดี เราออกมาเล่นเน็ตที่ Starbuck กัน ถ้านัทมาอ่านตอนนี้ผมโดนวีนตายแน่

เรื่องของนายโก้

เพื่อนผมคนนี้ชื่อโก้ โก้ก็เป็นคนนที่น่าคบคนหนึ่ง โก้มาถึง KL ก่อนหน้าผม 1 วันรูปที่ถ่ายนี่เป็นตอนที่เรารับ Certificate of Training in Service mind โก้เป็นผู้ที่ใช้ภาษาอังกฤษได้ยอดเยี่ยมคนหนึ่ง 5555 (ถ้านายมาอ่านก็อย่าโกรธเรานะ)นอกจากนั้นก็ไม่มีอะไร แต่เราไม่ชอบนายอย่างหนึ่งละนายเล่น winning...

มากคน มากความ !!

ตอนมาถึงที่นี่ เรื่องของเพื่อนเป็นปัญหาหนึ่งที่ผมเบื่อตั้งแต่เริ่มต้น เรื่องของเพื่อนร่วมห้อง เรื่องของเพื่อนร่วมงาน เพื่อนร่วมงานส่วนใหญ่ดีมาก แต่กับเพื่อนร่วมห้อง ที่แสดงนิสัย และตัวตนตั้งแต่วันแรกของการพบหน้ากัน บางทีนิสัยของการต้องการเป็นผู้นำฝูง จากดีเอ็นเอคงทำงานได้เป็นอย่างดี ป้าผมเคยพูดเรื่อง คนไทยในต่างประเทศ มักจะแสดงอาการที่ไม่กล้าแสดงในเมืองไทย (ป้าผมเรียกว่าสันดาน) ผมเองก็พึ่งเห็น และพึ่งรู้ ผมเองก็ไม่ใช่คนดีอะไรนัก แต่ผมก็พบกับคนที่แย่กว่าผม...

เรื่องของวันหยุด

มีเวลาว่างสองวันเมื่อเสาร์อาทิตย์ที่ผ่านมาแต่ว่าวันเสาร์นอนตื่นสายมาก คือเล่นตื่นเอาเที่ยงเลยไม่มีเวลาทำอะไร ซักผ้าแล้วก็จัดการธุระส่วนตัวอื่น ๆ เสร็จก็หมดวันแล้ว วันอาทิตย์ตื่นเช้ามาก เลยมีเวลาทำอะไรบ้าง สายหน่อย ประมาณ 9.00น. ก็ออกจากที่พัก นั่งรถไฟไปลงสถานี มัจิดจาเม็ก แล้วก็เดินแถว ๆ ถนน JALAN RAJA...

ความจริง กับความตั้งใจ

เมื่อตอนที่มาถึงที่นี่ใหม่ ๆ ผมรู้สึกตื่นเต้นที่ได้มาเริ่มการเรียนรู้ แต่ตอนนี้ผมไม่รู้ว่าผมใช้ชีวิตแบบที่ไร้แบบแผนจากความตั้งใจเดิมไปมาก ไม่รู้ว่าเพราะอะไร แต่อย่ามาถามผมเรื่องพวกนี้อีก เพราะผมลืมความตั้งใจหมดแล้ว ตามที่สัญญาไว้ว่าจะเอารูปวันเดินทางมาฝาก นั่งดูเพลิน ๆ อย่าคิดมากแล้วกัน ผมจะบินมากับเครื่องนี้ มองออกมานอกเครื่องตอนอยู่บนเครื่อง คือแบบว่าอยากมองหน้าตัวเองบนเครื่อง ห้องนอน ห้องครัว ห้องนั่งเล่น ตึกที่อยู่...

The Beginning … [ 7 days in Malasia ]

7 วันแล้วสำหรับการเริ่มต้นการทำงานในต่างประเทศ สำหรับความรู้สึกเรื่องงานก็ยังพอรับใหว แม้ว่าจะฉีกจาก งานเดิมเกือบ 100% แต่ก็เป็นอีกความท้าทายของเรา แต่เรื่องที่รับไม่ได้อย่างมากคือการที่ต้องใช้ชีวิตร่วมกับเพื่อนร่วมห้อง HR ที่นี่มีแทบไม่มีความรับผิดชอบเลย เรา Complaint ก็ทำหน้ายิ้มเยาะไม่สนใจอีก ถ้าความอดทนถึงขีดสุดคงระเบิดใส่ HR แน่ เรื่องการควบคุมอารมย์ตัวเองสักเท่าไร อาหารการกินถ้าไม่กินเผ็ดก็จะเจอกับเครื่องเทศจำนวนมาก...